Kiełki i ich korzystny wpływ na organizm znany jest od wieków. Z ich dobrodziejstw korzystali już 5 tysięcy lat temu Chińczycy uznając je za cudowne lekarstwo. Z tego też względu kiełki stały się nieodłączną częścią kuchni Dalekiego Wschodu.

Kiełki, zdaniem specjalistów w dziedzinie żywienia, powinny gościć w naszej diecie każdego dnia. Gromadzą w sobie mnóstwo wartościowych substancji, pozytywnie wpływając na nasze zdrowie, urodę oraz samopoczucie.
Nasiona roślin kumulują wszystko to, co potrzebne jest młodym roślinom do wzrostu: witaminy, minerały oraz białka. W procesie kiełkowania dochodzi do aktywowania enzymów, dzięki którym substancje odżywcze zmieniają się w postać łatwo przyswajaną przez organizm. Węglowodany przechodzą w proste cukry, z białek powstają aminokwasy, zwiększa się również ilość witamin.

Kiełki – właściwości
Kiełki to prawdziwa bomba cennych składników odżywczych.
Znajdują się w nich między innymi witaminy z grupy B oraz witamina C. Pół szklanki lucerny zawiera tyle witaminy C i B, ile znajduje się w 6 szklankach soku pomarańczowego. Poza tymi witaminami kiełki są źródeł witamin D, E, K, PP oraz magnezu, fosforu, żelaza, wapnia, jodu, potasu, manganu, cynku, selenu, litu, miedzi.
Kiełki to także źródło błonnika (w 3 łyżkach kiełków pszenicy znajduje się go więcej, aniżeli w kromce ciemnego pieczywa), beta-karotenu, a nawet kwasów tłuszczowych omega-3, tak ważnych dla nienagannego rozwoju i pracy naszego mózgu.

Kiełki a uroda
Kiełki wpływają korzystnie nie tylko na nasze zdrowie, ale i urodę. Zwalczają wolne rodniki, które przyczyniają się do szybkiego starzenia się komórek. Spożywanie kiełek wiąże się z zahamowaniem ich rozwoju oraz z neutralizacją wchłanianych z naszego otoczenia.
Kiełki poprawiają cerę, włosy, paznokcie, zęby, wzmacniają kości, regenerują i odmładzają, wzmacniają odporność, uzupełniają niedobory witamin i minerałów, obniżają poziom złego cholesterolu, zapobiegają miażdżycy i nowotworom. Wspomagają odchudzanie, bowiem nie zawierają dużej ilości kalorii, i co ważne, nie wywołują wzdęć.

Kiełki – które wybrać?
W związku z tym, iż wybór kiełek jest ogromny, postanowiliśmy przybliżyć Wam informacje na temat tego, co kryją poszczególne z nich.

Kiełki rzodkiewki

Kiełki rzodkiewki to źródło witamin A, C, B, E, H, kwasów omega-3, błonnika, składników mineralnych.
Wykazują właściwości przeciwzapalne, oczyszczające, moczopędne, odkażające, zwalczają bakterie, hamują rozwój drożdży, łagodzą dolegliwości wątroby, pęcherzyka żółciowego oraz infekcje górnych dróg oddechowych.
Dodanie do dania kilku kiełków rzodkiewki nadaje mu ostrego smaku i aromatu, co jest zasługą olejków gorczycowych.
Wskazówki: kiełki należy moczyć przez 4 godziny, kiełkowanie następuje w ciągu 2-3 dni. Kiełki są gotowe do zbioru, gdy osiągają długość 3 cm.

Kiełki lucerny

Kiełki lucerny to źródło białek, nienasyconych kwasów tłuszczowych, kwasu foliowego, witaminy C i E, magnezu, selenu oraz cynku.
Ich spożywanie wzmacnia kości, zęby, wspomaga leczenie dolegliwości reumatycznych.
Mają lekko cierpki smak. Doskonale smakują jako dodatek do kanapek i sałatek.
Wskazówki: kiełki należy moczyć przez 5 godzin, kiełkują przez 5-7 dni a gotowe do spożycia są, gdy osiągają 3-5 cm.

Kiełki rzeżuchy

Rzeżucha kojarzy się większości nam ze świętami wielkanocnymi, tymczasem warto korzystać z jej dobrodziejstw przez cały rok. Są źródłem witamin A, B, C, D, olejków eterycznych oraz soli mineralnych.
Kiełki rzeżuchy pobudzają przemianę materii, orzeźwiają, usprawniają pracę nerek, łagodzą bóle stawów. Polecane do oczyszczających kuracji wiosennych.
Charakteryzuje je ostry zapach i smak, dlatego świetnie współgrają z sałatkami, twarożkiem czy daniami warzywnymi. Warto dodawać je do kanapek.
Wskazówki: kiełki rzeżuchy należy moczyć przez 6 godzin, kiełkują po 2 dniach. W ciągu tygodnia rzeżucha rośnie do 4 cm. można wówczas delikatnie odciąć listki a wówczas zapewnimy sobie możliwość drugiego zbioru.

Kiełki soi

W kiełkach soi znajdują się witaminy A, K, C, B, białko, fosfor, żelazo, potas, magnez, nienasycone kwasy tłuszczowe, izoflawony.
Kiełki te zapobiegają nadciśnieniu, zakrzepom, regulują pracę układu nerwowego i hormonalnego, poprawiają wygląd skóry, łagodzą objawy klimakterium.
Smakiem zbliżone są do orzechów i świetnie komponują się z kuchnia chińską.
Wskazówki: kiełki soi należy moczyć przez 12 godzin, kiełkują w ciągu 3 dni a zbierać należy je, kiedy urosną do około 1 cm.

Kiełki owsa

Kiełki owsa kumulują w sobie witaminy A, C, E, B oraz minerały: żelazo, miedź, fosfor, fluor, wapń, jod, cynk a także tłuszcze oraz białka.
Odpowiadają za regulację pracy tarczycy oraz gospodarki hormonalnej. Zawarta w kiełkach witamina E wpływa korzystnie na skórę.
Mają łagodny smak. Smakują doskonale jako dodatek do kanapek i sałatek.
Wskazówki: kiełki soi należy moczyć przez 4 godziny, kiełkują po 2-3 dniach a gotowe do spożycia są, kiedy urosną na długość swojego ziarna.

Kiełki – ze sklepu i domowej hodowli
W kiełki można zaopatrzyć się w sklepie, ale wówczas warto zwrócić uwagę na kilka ważnych spraw.
Przede wszystkim sprawdzić należy termin przydatności do spożycia, bowiem po 7 dniach kiełki tracą swoje cenne właściwości.
Jako że są znajdują się one na tacce i są owinięte przezroczystą folią, należy zwrócić także uwagę na ich kondycję. Nie powinna znajdować się na nich pleśń, która sprawia, że kiełki nie nadają się do spożycia.
Nie powinny być także przywiędnięte, co oznacza ich złe przechowywanie.

Kiełki można także hodować w domu a ich uprawę można przeprowadzić na kilka sposobów:
na ligninie, na gazie, na sitku lub w specjalnym pojemniku.
Na ligninie – do hodowli tej nadają się idealnie kiełki rzeżuchy, siemienia lnianego, rzodkiewki. Głęboki talerz wyścielić należy ligniną lub watą, następnie zwilżyć je wodą i rozsypać nasionka. Podkład nie powinien wyschnąć, należy też pamiętać o zraszaniu nasion kilka razy dziennie. Czas oczekiwania na kiełki wynosi 3-5 dni.
Na sitku – na sitku hodować można kiełki owsa lub pszenicy. Sitko należy ułożyć na szklance z letnią wodą (ziarna w sitku nie mogą pływać). Wodę należy zmieniać rano i wieczorem. Kiełki są gotowe do spożycia po 4 dniach.
W pojemniku – osobom, które rozsmakowały się w kiełkach, proponujemy zakup kiełkownicy. Składa się ona z trzech pojemników do kiełek, pokrywki oraz zbiorniczka, do którego spływa woda.
Naczynie to gwarantuje kiełkom odpowiednią temperaturę oraz wilgoć. Każdego dnia należy wlać do naczynia pół litra letniej wody, która po spłynięciu do najniższego naczynia świetnie nadaje się do podlania kwiatów.

Kiełki - przechowywanie
Kiełki najlepiej przechowywać w szklanym słoiku z dziurkami w lodówce. Należy je spożyć w ciągu 2-3 dni, bowiem po tym czasie kiełki więdną i tarcą swe cenne właściwości.

20 (63)

MATERACE sklep nr 1 w Polsce - Zobacz >>>

Zobacz także

Odpowiedzi

pon., 03/07/2011 - 10:16

Anonim

dzieki za przypomnienie o nich. Kilka lat temu siegalam po nie i teraz tez zaczne bo warto wzmocnic swoj organizm. kupilam sobie juz kielkownice dlatego bede je uprawiala juz na pewno.

wt., 03/08/2011 - 16:16

Kiełki są świetne, kupuje je w hipermarketach ale chyba teraz postaram sie je wyhodowac w domu, by miec je zawsze pod reka. jakies wskazowki dla poczatkujacej farmerki? nie mam pojemnika wiec zaczne uprawiac na talerzu, bo chyba na talerzu trzeba?