Wydawałoby się, że chorujemy głównie w okresie jesienno-zimowym, tymczasem dużo osób choruje latem. Angina, choroba lubiąca wakacje, dopada właśnie w tym okresie, czemu sprzyjają panujące wówczas warunki: upał, częsta zmiana temperatury, wchodzenie rozgrzanym ciałem do zimnej wody. Dopełnieniem są szalejące w powietrzu w słoneczne dni bakterie, które w dużej mierze przyczyniają się do wywołania tej choroby.

Picie zimnych napojów, jedzenie lodów, zmiana temperatury, kąpiele w chłodnej wodzie – wszystko to sprzyja pojawieniu się anginy. Nasz system odpornościowy w takich warunkach słabnie, wobec czego większe możliwości mają zarazki chorobotwórcze. Warte podkreślenia jest to, iż w słoneczne dni wirusy i bakterie szybciej się namnażają, a właśnie one mają duży wpływ na pojawienie się anginy.

O anginie mówi się, gdy dochodzi do zapalenia migdałków podniebiennych, których zadaniem jest zatrzymywanie i neutralizowanie bakterii, wirusów oraz grzybów. W przypadku ich zapalenia, zadanie, jakie przed nimi stoi, zostaje utrudnione i migdałki nie są w stanie się bronić.
Anginę wywołują najczęściej bakterie, choć do jej powstania mogą przyczynić się także wirusy oraz grzyby.
Do zakażenia dochodzi drogą kropelkową lub używając wspólnych naczyń czy sztućców. Angina uaktywnia się także wówczas, gdy nieaktywne bakterie tkwiące w migdałkach napotykają stosowne warunki do rozwoju choroby.

Objawy anginy
W ciągu 3-5 dni dochodzi do namnażania się bakterii, następnie pojawiają się typowe dla anginy objawy: wysoka temperatura osiągająca nawet 40 stopni C, dreszcze, nudności, wymioty, ból w czasie przełykania, powiększenie podżuchwowych i szyjnych węzłów chłonnych. Biały nalot na migdałkach oznacza anginę ropną i powstaje na skutek połączenia włóknika z leukocytami. Nalot może być niewidoczny, bowiem jest on ścierany z pokarmem.
Dolegliwości te ustępują najczęściej w ciągu 7-10 dni.

Rozpoznanie i leczenie
Angina jest chorobą łatwą do zdiagnozowania. W przypadku jednak, gdy migdałki nie uległy powiększeniu i nie ma na nich białego nalotu, wykonać można test mający na celu wykrycie w gardle paciorkowców.
Analiza taka to koszt około 15-20 zł i można ją wykonać w laboratorium. Polega ona na pobraniu szpatułką wymazu z gardła i naniesieniu go na specjalny pasek testowy. Na wynik trzeba czekać ok. 20 minut, po czym lekarz może dobrać stosowny antybiotyk.
Kolejny test, jaki można wykonać to wymaz z migdałków i obejrzenie go pod mikroskopem. Na wynik taki trzeba czekać 2 dni, jednak dzięki niemu można również dobrać antybiotyk, który działa skutecznie.

Z anginą o podłożu bakteryjnym poradzić może sobie jedynie antybiotyk. Nie zastosowanie się do zaleceń lekarza może doprowadzić do wielu powikłań, w tym do:
zapalenia ucha środkowego, zatok ubocznych nosa, węzłów chłonnych,
przewlekłego zapalenia migdałków,
pozostania migdałków w organizmie i zaatakowania przy osłabieniu organizmu,
gorączki reumatycznej, w wyniku której dojść może do zastawkowej nabytej wady serca,
zapalenia nerek oraz ich przewlekłej niewydolności.

Poza kuracją antybiotykową przy gorączce należy stosować leki obniżające gorączkę, zaleca się również płukanie gardła naparem z rumianku i szałwii. Ważne jest także nawadnianie organizmu i picie ciepłych napojów. Z racji bólu gardła zaleca się spożywanie zmiksowanych zup z dużą ilością warzyw.

Jak zmniejszyć ryzyko zachorowania na anginę?
Nie ma szczepionki, która chroniłaby organizm przed anginą a to głównie ze względu na sporą ilość szczepów paciorkowców, które najczęściej wywołują anginę.
Aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia anginy należy przestrzegać jednak pewnych zasad, które dość skutecznie chronią organizm przed jej wystąpieniem.
Ważne jest to, by stronić od osób zainfekowanych, z racji tego, iż anginą można zarazić się drogą kropelkową. Nie należy zatem używać tych samych sztućców czy naczyń.
W bliskim sąsiedztwie migdałków znajdują się zęby, zatoki oraz uszy, dlatego ważne jest ich leczenie, jeśli doszło do stanu zapalnego.
Naszą odporność wzmacniają warzywa i owoce, dlatego należy je jeść każdego dnia.
Ważny jest także tryb życia, jaki prowadzimy. Powinniśmy wypoczywać, wysypiać się, prowadzić aktywny tryb życia, a także ubierać się adekwatnie do panujących warunków pogodowych.
W okresie wypoczynku należy także zadbać o odpowiednią ochronę organizmu. Nie należy w związku z tym stosować zbyt niskiej temperatury w klimatyzowanym samochodzie czy serwować organizmowi szok polegający na wskoczeniu do wody bez wcześniejszego schłodzenia się nią.
Zastosowanie się do powyższych wskazówek może w znaczny sposób przyczynić się do tego, by nie zachorować podczas wakacyjnego wypoczynku.