Dzieciństwo, choć pełne beztroski, nie jest pozbawione lęków, których nie należy bagatelizować. Nie zauważenie ich może spotęgować dziecięcy strach i utwierdzić malucha w przekonaniu, że osoby mu najbliższe nie są w stanie mu pomóc.

Wiele dzieci chce spać przy zapalonym świetle, wobec czego prośby takiej nie należy lekceważyć. Kupić trzeba wówczas lampkę nocną, której światło nie będzie przeszkadzało w spaniu, ale jednocześnie sprawi, że dziecko poczuje się bezpiecznie.
Ciemność sprawia, że strach zostaje wyolbrzymiony i dotyczy to nie tylko dzieci. Wielu dorosłych nie lubi ciemności, która pobudza wyobraźnię.
Aby zminimalizować strach warto włączyć lampkę nocną, do której dziecko będzie miało dostęp. I niech świeci się przez całą noc, jeśli nasze dziecko budzi się w nocy. Przed zaśnięciem należy także wprowadzić dziecko w pozytywne myślenie opowiadając pogodną bajkę. Absolutnie zabronione są bajki pełne groźnych sytuacji, które mogłyby się przełożyć na późniejszy sen.

Około drugiego roku życia niepokój wywołują hałasy. Te nagłe, niewiadomego dla malucha pochodzenia zaburzają jego spokój. Nagłego dzwonka czy grzmotu przestraszyć może się nie tylko maluch, przedszkolak, ale i dorosły.

Kilkuletnie dzieci boją się często potworów, czarownic, chociaż nigdy nie widziały ich na własne oczy. Ma to związek z mieszaniem się fikcji z rzeczywistością. Dziecko przekłada świat z bajek na ten, w którym żyje i efektem tego są właśnie lęki.
Aby złagodzić takie myśli warto czytać dziecku pogodne bajki, jak choćby tę o dobrej czarownicy uświadamiając dziecku, że czarownica nie musi być wcale taka okrutna jak ta z bajki o Jasiu i Małgosi, która przecież zginęła i słuch po niej zaginął.

Dzieci boją się często lekarza, zwłaszcza dentysty. Warto uświadomić dziecko, że nie każda wizyta w gabinecie kończy się zastrzykiem czy borowaniem ząbków. Może ona być czasem przejechania się w górę i dół na fotelu dentystycznym. Przed wybraniem się do stomatologa warto dokonać rozeznania i wybrać takiego, który ma dobre podejście do dzieci.

Przedszkolaki z grupy pięcio i sześciolatków boją się już konkretnych spraw: a to skaleczenia, zachorowania mamy czy braku akceptacji ze strony rodziców czy kolegów. Warto zwrócić przy tym uwagę na słowa, jakie kierujemy do swojej pociechy. Często, oczywiście nie w złej wierze, mówimy: „uważaj, ostrożnie, bo spadniesz i złamiesz nogę”, co jest dla dziecka informacją, że nie wierzymy w jego możliwości. Taka postawa nie wzmacnia dziecka, które zaczyna wątpić w to, że sobie poradzi.

Sposoby na radzenie sobie z lękiem
Dzieci boją się różnych rzeczy. Jedni drżą na widok pana w wąsach, w innych strach wzbudza szeleszczące drzewo a w jeszcze innych ciemność. Dziecięce lęki często są efektem naszych słów, dlatego przed wypowiedzeniem słów: „jak będziesz niegrzeczna, znajdę sobie inną córkę” zastanów się, czy są to słowa, jakie nie zaburzą dziecięcej psychiki.
Ważne jest, by dziecięcych lęków nie lekceważyć, ani tym bardziej wyśmiewać. Zawstydzenie dziecka obniża jego wiarę w siebie, co dodatkowo potęguje strach.
Możliwości na radzenie sobie z lękiem jest wiele. Można na przykład delikatnie oswajać z tym, co wydaje się straszne. Nie mam tu jednak na myśli wyłączenie światła po zapadnięciu zmroku, bo to jest zbyt trudne do opanowania. Jeśli jednak dziecko boi się pana z wąsem, który jest kolegą taty, można zaprosić go na kawę, udowadniając dziecku, że gość jest miłym człowiekiem, z którym tatuś pracuje. Lęk przed psami z pewnością minie, kiedy dziecko będzie mogło pobawić się z przemiłym szczeniakiem.
Sposób na potwory? Zawsze można je przepędzić miotłą, wciągnąć do odkurzacza.

Dziecko mające pewność, że rodzic traktuje jego lęki poważnie i pomaga je zwalczyć staje się pewne siebie a pewność siebie sprawia, że myśl o potworach czy czarownicach pęka niczym bańka mydlana.