W grupach przedszkolnych i szkolnych coraz częściej spotkać można jedynaków. Podczas gdy jeszcze stosunkowo niedawno standardowy obraz rodziny to rodzice i dwoje-troje dzieci, obecnie wizerunek ten zmienił się na 2+1.

Większość rodziców jedynaków zgodnie twierdzi, że świadome zdecydowanie się na drugie dziecko nie jest wcale łatwe. Często mówi się, że to jeszcze nie pora, że teraz ważna jest praca i dorobienie się, by zapewnić swojemu potomkowi dobrą przyszłość. Czas ucieka, a im pierwsze dziecko starsze, tym trudniej zdecydować się na kolejne.
Wiele mam, które mają dwoje dzieci mówi, że najlepszym rozwiązaniem tego dylematu jest „wpadka”. Jeśli się przydarzy, sprawa jest przesądzona. Świadome podjęcie decyzji o drugim dziecku w większości przypadków nie należy do łatwych.

R e k l a m a ▼

Badania statystyczne dowodzą, że im pierwsze dziecko starsze, tym trudniej jest się nam zdecydować na drugie. Najczęściej różnica między dziećmi wynosi 2-4 lata, choć typowe jest także rodzeństwo, między którymi różnica jest znacznie większa, bo 6-8 letnia.
Rodzenie w dwu-czteroletnim odstępie ma związek z czysto materialnej przyczyny, bowiem wiele przedmiotów po pierwszym dziecku można wykorzystać dla kolejnego, poza tym kilkuletnie, starsze dziecko jest już na tyle samodzielne, że mama może spokojniej zająć się noworodkiem, którym starsze dziecko chętnie się zajmie i zaopiekuje. Niewielka różnica wieku sprawia również, że rodzeństwo ma podobne zainteresowania, tym samym uczy się dzielenia i obcowania z innymi dziećmi.
Na kolejne dziecko trudno jest się zdecydować, kiedy kobieta jest aktywna zawodowo, nieźle zarabia i pragnie się realizować w pracy.

Najbardziej optymalna różnica wieku
Niestety, nie ma reguły na to, jaka różnica wieku jest dla dzieci najbardziej korzystna. Zależy to od wielu czynników, w tym od atmosfery w rodzinie.
Mała różnica wieku między dziećmi może być początkowo trudna dla starszego dziecka, które do tej pory miało rodziców tylko dla siebie. Szybko jednak zapomina o tym i potrafi wspaniale bawić się ze swoim młodszym o dwa-trzy lata braciszkiem czy siostrzyczką.
W przypadku znacznie większej różnicy wieku, 6 i więcej lat, w dużo lepszej sytuacji znajdują się rodzice, którzy teraz mają znacznie większy komfort psychiczny. Biorąc jednak pod uwagę relacje między dziećmi, dopatrywać można się tu zarówno plusów, jak i minusów.
W sytuacji, gdy starsze dziecko jest przyzwyczajone do tego, iż miało rodziców tylko dla siebie, może dojść do jego buntowania się, zwłaszcza kiedy dziecko to jest w okresie dojrzewania. Nie oznacza to jednak, że rodzice pragnący mieć kolejne dziecko, nie powinni się na nie decydować. Należy jednak zadać o to, by starsze dziecko miało także możliwość posiadania rodziców tylko dla siebie. Dobrą propozycją będzie wspólne wyjście do kina lub na basen z mamą czy tatą.
Początkowo kontakt między rodzeństwem o dużej różnicy wieków może być niewielki. Często jednak, wraz z upływem czasu, sytuacja zmienia się a relacje między dziećmi, zacieśniają się.

Najważniejsza jest nie różnica wieku, ale to, jakie relacje panują w rodzinie. Badania dowodzą, że dzieci posiadające rodzeństwo łatwiej znoszą informację o pojawieniu się kolejnego dziecka. Jeśli zatem sytuacja finansowa i zdrowotna na to pozwala, powinniśmy zdecydować się na kolejne dziecko. Dzięki temu nasz świat nie będzie pusty i smutny. Wzajemne poszanowanie, umiejętność dzielenia się i słuchania, akceptacji innych są łatwiejsze do wcielenia w życie, jeśli mamy możliwość obcowania na co dzień w większej grupie osób. Jeśli są to osoby nam bliskie, tym łatwiej jest nam osiągnąć tę jakże istotną umiejętność.