W końcu się zaczęło. Sama nie wiesz, czy bardziej się boisz, czy jesteś szczęśliwa. Zresztą, najprawdopodobniej Twój organizm nie daje ci zbyt wielu możliwości na snucie refleksji. Oczywiście, z pewnością najdzie cię chwilowy napad paniki, ale twój zdrowy rozsądek i instynkt podpowiadają ci: no to w drogę, trzeba się sprężyć!

Całe szczęście, że po pierwsze, natura cały ten proces obmyśliła szczegółowo, a po drugie, wiesz doskonale, że nie jesteś pierwsza ani ostatnia. Fakt - każdy poród jest inny i każda kobieta przeżyje go w wyjątkowy tylko dla niej sposób. Ale tak czy owak, niezależnie od wieku, koloru skóry, organizmu, psychiki, każdy naturalny poród odbywa się mniej więcej w podobny sposób. Zresztą tak samo jest przy cesarskim cięciu – zasada jest jedna: należy dziecko w jakiś sposób wyciągnąć z brzucha. No to zaczynamy...

Etap pierwszy

Jest najdłuższy, najbardziej wyczerpujący, i to dla obojga rodziców, jeśli oczywiście druga strona się angażuje. Trwa kilka do kilkunastu godzin, i polega na czekaniu od skurczu do skurczu... Najlepiej ten czas sobie zorganizować – oglądnąć dobry film, czy posiedzieć w parku, no i oczywiście przygotować wszystko do szpitala, jeśli do tej pory jeszcze się nie przygotowałaś. Generalnie, akcja porodowa zaczyna się od regularnych skurczów, które z czasem stają się coraz krótsze. Czasem jednak zdarza się, że zaczyna się gwałtownie, od odejścia wód płodowych lub od silnych bóli w okolicy krzyża. Jednak najczęściej są to właśnie skurcze sprawiające, że szyjka macicy stopniowo się rozwiera. Kiedy skurcze zaczną pojawiać się co 5 do 7 minut, czas jechać do szpitala. Wykorzystuj czas między skurczami – odprężaj się, staraj się nie kłaść, ponieważ przy pionowej postawie skurcze macicy są znacznie bardziej efektywne, no i oszczędzisz sobie nieco bólu. Możesz odczuć szczególny kryzys, gdy rozwarcie będzie miało około 7 centymetrów, nie daj się, postaraj się go przetrwać, bo już niedługo wszystko zacznie się dziać coraz szybciej. Oddychaj głęboko, postaraj się, żeby było ci ciepło (włóż na przykład grubsze skarpety) i przygotuj się na nadejście skurczów partych...

R e k l a m a ▼

Etap drugi

Maluch już zaczyna się przeciskać na ten świat, oczywiście z twoją pomocą. Ten etap może trwać, w zależności od wielu czynników, w tym wagi dziecka, budowy kanału rodnego, siły skurczów, od kilkunastu minut do, niestety, paru godzin. W tym etapie prawdopodobnie odeszły już wody, może być ci nieco mdło i niedobrze, o wszystkim mów położnej. Skurcze są częste, przychodzą trochę jak fale, najlepiej się im poddać. Rozwarcie ma już 10 centymetrów i z kolejnym skurczem odczuwasz potrzebę parcia. Jednak będzie moment, gdy będziesz musiała się powstrzymać, w czasie, gdy główka dziecka będzie się rodziła. Dziecko samo będzie musiało przejść przez ten moment, oczywiście z pomocą położnej i twojego oddychania. Między skurczami oddychaj wolno, a szybko podczas nich, dzięki temu zapewnisz tlen swojemu dziecku. I co ciekawe, powinnaś postarać się uśmiechnąć, ponieważ to dobry sposób na rozluźnienie się krocza. To bardzo długi etap i jeśli po dwóch godzinach parcia nie daje rezultatu, niestety trzeba się zmierzyć z prawdopodobieństwem interwencji w postaci kleszczy czy próżnociągu, a w ekstremalnych przypadkach cesarskiego cięcia.

Etap trzeci

Etap trzeci to już pestka, dziecko jest już na świecie. Położone na twoim brzuchu uspokoiło się. Pomyśl, że dla niego to też było trudne przeżycie. Warto wiedzieć, że pępowiny nie trzeba przecinać bardzo szybko, dzięki temu przez nią dociera do niego tlen i może powoli nabrać do płuc powietrza... Po paru minutach leżenia na tobie pewnie da ci znać, że czas na pierwszy posiłek - złoży usta w ciup lub włoży palec do buzi. Samo automatycznie nie poszuka piersi, musisz mu w tym pomóc... A ono ci pomoże urodzić łożysko, dzięki oksytocynie wyzwolonej w organizmie pod wpływem karmienia piersią. Hormon ten nasili skurcze macicy i z ich pomocą urodzisz łożysko oraz błony płodowe. Jeśli łożysko nie urodzi się kompletne, konieczny będzie zabieg łyżeczkowania macicy. Poza tym po urodzeniu dziecka czeka cię jeszcze najprawdopodobniej szycie krocza przy znieczuleniu, co trwa około 10 minut.

Nic się nie martw, nie taki diabeł straszny, jak go malują.

25 (41)

MATERACE sklep nr 1 w Polsce - Zobacz >>>

Zobacz także

Odpowiedzi

ndz., 04/25/2010 - 17:41

Anonim

porodu z pewnoscia sie nie zapomina do konca zycia, chociaz o bulu i jego intensywnosci tak. rodzilam prawie 5 lat temu i pamietam wszystko doskonale, chociaz ostatnie skurcze byly juz takie bolesne ze hoho. nie panikowalam, bo wiedzialam ze jak zaczne krzyczec to sily potrzebne mi na porod zmniejsza sie, wobec czego usiadlam poslusznie na fotel i poprosilam polozna o jasne wskazowki zebym urodzila szybciej, chcialam to meic juz za soba.
To, jak bardzo bolalo zapomina sie juz w momencie, keidy na brzuch klada malenstwo... to jest dopiero niezapomniana chwila!!! chwila, dla ktorej warto tak sie umeczyc tymi okropnymi skurczami!
Wszystkim przyszlym mamom zycze lagodnego porodu.
alexa