Skala Apgar została wprowadzona w roku 1953 przez Virginię Apgar, w celu określenia ogólnego stanu zdrowia noworodka tuż po urodzeniu. Badanie takie przeprowadzane jest w ciągu pierwszych 10 minut życia maleństwa aż kilkakrotnie. W ten sposób lekarz dowiaduje się, czy dziecku potrzebna jest natychmiastowa pomoc, czy też można spokojnie pozostawić je na jakiś czas w twoich ramionach...

Ocenę taką w 1, 3, 5 i 10 minucie życia jako pierwszy powinien teoretycznie dokonać neonatolog, natomiast z reguły badanie to przeprowadza położna, lekarz nieco później. Brane są pod uwagę czynniki:

• Bicie serca – 0 punktów przy braku, 1 punkt przy wolnej akcji serca, 2 punkty przy ponad 100 uderzeniach na minutę;
• Oddychanie – 0 punktów przy braku, 1 punkt przy wolnej czynności oddechowej, 2 przy krzyku i/lub prawidłowym oddychaniu;
• Napięcie mięśniowe – 0 punktów przy wiotkim lub braku, 1 punkt przy słabym napięciu, 2 punkty przy pełnej ruchliwości;
• Reakcja na bodźce (odruch na cewnik) – 0 punktów przy braku, 1 punkt przy nieznacznej reakcji, 2 punkty przy żywej reakcji, kichaniu lub kaszlu;
• Zabarwienie skóry – 0 punktów przy bladym lub sinym, 1 punkt przy sinych kończynach i różowym tułowiu, 2 punkty gdy jest różowe na całym ciele.

R e k l a m a ▼

Po podsumowaniu punktów maksymalną oceną jest 10, jeśli jednak będzie ich 8 to znaczy, że wszystko jest w jak najlepszym porządku. Przy niższej punktacji najprawdopodobniej maluch będzie potrzebował dodatkowych zabiegów, przy 4 lub mniejszej ilości punktów konieczna jest natychmiastowa interwencja lekarza, ze względu na to, że życie małego może być zagrożone, ale bez paniki – wyniki powtarza się w kolejnych minutach życia i rezultat może być z czasem coraz lepszy.

Pamiętać jednak należy, że skala Apgar nie ocenia jednocześnie przyszłego stanu zdrowia dziecka ani jego rozwoju psychicznego i fizycznego, służą temu inne badania, w tym pomiar masy ciała, obwodu głowy, klatki piersiowej oraz brzucha. Poza tym sprawdzana jest także drożność odbytu i przełyku, kości, funkcjonowanie stawów, serca, płuc, genitaliów, oczu czy uszu.

Prawidłowe wyniki badań:

• Masa ciała – 3000 do 4000 gr
• Obwód głowy – 1 lub 2 centymetry większa od obwodu klatki piersiowej
• Długość ciała – 47 do 55 cm

Badaniu poddawana jest także smułka (pierwszy stolec), mocz oraz sposób zachowania po pierwszym karmieniu piersią. Ponadto wykonuje się morfologię, badanie w kierunku fenyloketonurii oraz iznacza grupę krwi.