Wiatrówka, czyli właśnie ospa wietrzna, jest bardzo powszechną chorobą, na którą zapadają najczęściej dzieci poniżej 10 roku życia i dzięki temu uodparniają się na resztę życia. Jeśli w dzieciństwie nie przechodziłaś choroby, możesz zachorować po kontakcie z wirusem i przechodzić ją ciężej niż dziecko, z ryzykiem powikłań w postaci zapalenia płuc.

Ospę wietrzną wywołuje wirus VZV, który jest bardzo zaraźliwy – zakaża od kilku do kilkunastu dni, zaczyna 2 dni przed pojawieniem się pierwszych symptomów, a kończy gdy pojawią się strupki. Do zakażenia dochodzi przez górne drogi oddechowe, a konkretniej ich błonę śluzową, a do ustroju rozprzestrzenia się krwiobiegiem. Najwięcej zachorowań jest na wiosnę, zarazić się można drogą kropelkową lub przez bezpośredni kontakt. Wirus może zostać przyniesiony nawet na ubraniu, ponieważ łatwo się „czepia”, ale jego żywotność poza organizmem człowieka jest niezwykle krótka – tylko kilka minut.

Pierwszym symptomem jest złe samopoczucie, niewysoka gorączka, brak apetytu. Dzień później następuje pełen rozwój choroby – pojawia się swędząca wysypka, która szybko wypełnia się pęcherzykami z płynem. Najpierw widoczna jest na tułowiu, a potem na całym ciele i na błonach śluzowych. Pęcherzyki wypełnione płynem pękają przy najdrobniejszym urazie i na ich miejscu pojawiają się strupki, które po 1-3 tygodniach odpadają. Wysypka ta może czasem być prawie niewidoczna, a choroba mieć bardzo łagodny przebieg, na tyle, że można jej nie zauważyć.

Leczenie, podobnie jak w przypadku innych chorób zakaźnych charakterystycznych dla wieku dziecięcego, polega przede wszystkim na łagodzeniu objawów, chyba że następują powikłania. Na wysypkę stosuje się np. gencjanę łagodzącą swędzenie, można też dostać w aptekach lecznicze kremy i pudry. Jeśli występuje wysoka gorączka, należy podawać leki przeciwzapalne i przeciwgorączkowe, natomiast niewskazana jest aspiryna i generalnie salicylany (możliwość wystąpienia zespołu Reye’a, śmiertelnej w 50% przypadków choroby). Nie należy stosować także okładów.

Powikłania w ospie wietrznej są bardzo rzadkie, natomiast przy rozdrapywaniu strupów, w dodatku brudnymi rękami, może dojść do zapalenia bakteryjnego skóry i do trwałych blizn na skórze. Natomiast gdy wysypka pojawi się na gałce ocznej konieczna jest wizyta u lekarza, ponieważ grozi to uszkodzeniem i upośledzeniem widzenia. Inne potencjalne powikłania to zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie płuc, napady drgawek.

W szpitalu leczyć ospę wietrzną powinny osoby z obniżona odpornością oraz niemowlęta.

Mimo że praktycznie 95% procent z nas chorowało na „wiatrówkę” i nabrało odporności na ponowny atak wirusa, może zdarzyć się – w przy okresie zmniejszonej odporności – kontakt z ospą może wywołać inną chorobę – półpasiec, dlatego warto się szczepić. Przede wszystkim zaszczepić powinny się kobiety planujące urodzenie dziecka, niechorujące wcześniej na ospę (ryzyko powikłań w czasie ciąży przy ospie wynosi około 30%).