Jedną z najbardziej przykrych, przewlekłych chorób jest NTM, czyli nietrzymanie moczu. Mimo że nie jest to choroba niebezpieczna czy prowadząca do innych ciężkich chorób, z pewnością jest uciążliwa i nieprzyjemna, dlatego warto ją leczyć, pomimo wstydu, który jej często towarzyszy.

Kto choruje

NTM może dotyczyć zarówno mężczyzn, jak i kobiet, jednak zdecydowanie częściej dotyczy to właśnie ich, ponieważ często wiąże się z porodem i menopauzą. Częstotliwość występowania jest trudna do ustalenia ze względu na to, ze wiele osób ukrywa tę chorobę. Jest ona tabu, o którym się nie mówi i nie pisze wiele. Dotyczy kobiet nie tylko starszych – choć powszechnie panuje przekonanie, że jest objawem starzenia się – ale także kobiet młodych, aktywnych zawodowo.

Przyczyny

Przyczyną jest niewydolność układu zamykającego pęcherz moczowy, co powoduje niekontrolowany wypływ moczu. Inną przyczyną mogą być infekcje dróg moczowych, wrodzone wady rozwojowe, przyjmowane leki, niektóre toksyny działające na układ nerwowy, a także tzw. „neurogenna atonia pęcherza” występująca w następstwie choroby Alzheimera czy Parkinsona. Natomiast główną przyczyną są zmiany anatomiczne w dnie macicy, będące skutkiem urazu porodowego. Mogą się one pogłębić po okresie menopauzy.
Nie należy zapominać o tym, że również otyłość, nadmierna ilość kofeiny w organizmie czy zwykły brak higieny mogą okazać się negatywnym bodźcem w tej chorobie.

R e k l a m a ▼

Objawy

Objawy występują w różnym nasileniu, w zależności od stopnia zaawansowania choroby:

Najlżejsza forma – podczas śmiechu, kichania, kaszlu
Średnia – podczas biegania, pracy fizycznej, wchodzenia po schodach
Zaawansowana – stały wypływ moczu podczas stania, gdy zwieracz pęcherza nie funkcjonuje prawidłowo.

Rozpoznanie

Z rozpoznaniem choroby w zasadzie nie ma problemu, bo sama pacjentka dobrze wie, że ma problem. Natomiast specjalistyczną diagnostyką (a wiec określenie stopnia zaawansowania choroby i przyczyn) oraz leczeniem powinien zająć się już ginekolog. Na badanie warto się zgłosić z pełnym pęcherzem - to ułatwi lekarzowi ustalenie stopnia choroby. Lekarz powinien także skierować na badanie moczu oraz nerek, a także w szczególnie trudnych przypadkach, przeprowadzić badanie urodynamiczne, pozwalające sprawdzić ciśnienie i przepływ moczu przez pęcherz i cewkę moczową.

Leczenie

Celem leczenia jest przede wszystkim poprawienie zdolności kontrolowania pęcherza, poprawa samopoczucia fizycznego i psychicznego. Niezbyt zaawansowana formę nietrzymania moczu można leczyć zachowawczo (jest skuteczne w 70% przypadków). Stosuje się leki ułatwiające kontrolowanie pęcherza oraz u wypełnianie i opróżnianie go. Hormonalną terapię oraz maści estrogenowe zastępczą stosuje się natomiast u kobiet w wieku okołomenopauzalnym. Terapia zwykle jest długotrwała i wymaga dyscypliny i regularności, nierzadko też korzystania z porad kilku specjalistów. Jeżeli jednak mamy do czynienia z zaawansowana formą NPM lub leczenie zachowawcze nie pomaga, należy przeprowadzić zabieg operacyjny, który obecnie wykonany być może bez otwierania powłok brzusznych, tylko od strony krocza. Stosowane jest znieczulenie miejscowe.

Nietrzymanie moczu jest chorobą bardzo powszechną i uleczalna, dlatego nie warto jej ukrywać. Im szybciej pozwolisz sobie pomóc, tym skuteczniejsze będzie leczenie.

Dane tutaj przedstawione mają jedynie wartość informacyjną i nie mogą zastąpić profesjonalnej porady lekarskiej. W przypadku problemów zdrowotnych i jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się po poradę do lekarza.